ஓநாய் குலச்சின்னம் ஒரு நாகரிகத்தின் அழிந்த ஆன்மாவின் சாட்சியம்

ஜியாங் ரோங் (Jiang Rong) என்ற புனைப்பெயரில் லு ஜியாமின் எழுதிய ‘ஓநாய் குலச்சின்னம்’ (Wolf Totem) நாவல், சுற்றுச்சூழல், கலாச்சாரம், அரசியல், மானுடவியல் உள்ளிட்ட பல பரிமாணங்களில் ஆழமான கேள்விகளை எழுப்பும் ஒரு முக்கியமான நவீனச் செவ்வியல் ஆக்கமாகப் பார்க்கப்படுகிறது. சீன இலக்கியத்தில் மட்டுமல்ல, உலகளாவிய வாசகர்களினிடமும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்திய படைப்பாக இது மதிக்கப்படுகிறது.

ஓநாய் குலச்சின்னம் என்பது, ஒரு காலத்தில் ஆசியாவின் பெருபகுதியை ஆண்ட மங்கோலியர்களின் பழமையான வீரம், சுதந்திரம் மற்றும் தப்பிப்பிழைக்கும் திறனின் சின்னமாகச் சித்தரிக்கப்படுகிறது. ஓநாய்கள் வேட்டையாடி அழிக்கப்படும் போது, மங்கோலியர்களின் அந்தப் பாரம்பரிய ஆன்மாவும், புல்வெளியின் வரலாறும் அழிகிறது என்பதை நாவல் உணர்த்துகிறது. வாசகனை மங்கோலியப் புல்வெளிகளின் எல்லையற்ற விரிவுக்குள் இழுத்துச் செல்வது இந்நாவலின் தனிச்சிறப்பு.

2004 ஆம் ஆண்டு வெளியான இந்நூல், இரண்டு ஆண்டுகளுக்குள் சீனாவில் நாற்பது லட்சம் பிரதிகளுக்கு மேல் விற்பனையாகிப் பெரும் சாதனை படைத்தது. தமிழில், எழுத்தாளர் சி.மோகனின் துல்லியமான மொழிபெயர்ப்பில் வெளிவந்து தமிழ் வாசகர்களிடமும் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றுள்ளது.

‘ஓநாய் குலச்சின்னம்’ என்பது மங்கோலியப் புல்வெளியின் அழிந்த ஆன்மாவைப் பற்றிய வரலாற்றுப் புனைவு மட்டுமல்ல; இயற்கை–மனித நாகரிகத் தொடர்பு, கலாச்சார மதிப்புகள், மனிதப் பேராசை ஏற்படுத்தும் சுற்றுச்சூழல் அழிவு ஆகியவற்றை ஆழமாகச் சிந்திக்கத் தூண்டும் ஒரு முக்கியமான படைப்பாகும்.

கதை, சீனப் பண்பாட்டுப் புரட்சியின் போது பெய்ஜிங்கிலிருந்து உள்மங்கோலியாவின் ஓலான் புலாக் சமவெளிக்கு அனுப்பப்படும் இளம் மாணவன் சென் ஸென் (Chen Zhen) என்பவனை மையமாகக் கொண்டு நகர்கிறது. மங்கோலிய நாடோடிகளின் பண்டைய ஞானம், வாழ்வியல் நுட்பம், ஓநாய்களின் மீது கொண்ட புனிதமான மரியாதை—all these—அவனது உலகப்பார்வையை மாற்றுகின்றன.

சீன ஹான் இனத்தின் விவசாய அடிப்படையிலான “செம்மறி ஆடு போன்ற” கலாச்சாரத்திற்கும், மங்கோலியர்களின் “ஓநாய் போன்ற” சுதந்திரம், வீரம், குழுப்பணி ஆகிய பண்புகளைக் கொண்ட நாடோடிக் கலாச்சாரத்திற்கும் இடையேயான மோதலை நாவல் நுட்பமாக வெளிப்படுத்துகிறது.

சீனர்கள் நிலத்தை உழுது பயிரிடுவதே வாழ்க்கையின் அடித்தளம் என நம்புகிறார்கள். ஆனால் மங்கோலியர்களின் நாடோடி வாழ்க்கை, நிலத்துடனான நேரடி ஆன்மிகத் தொடர்பை வலியுறுத்துகிறது. ஓநாய்களை அழிப்பதன் மூலம் மங்கோலியர்களுக்கு நன்மை செய்கிறோம் என்ற சீன நம்பிக்கைக்கு எதிராக, ஓநாய் இல்லையேல் புல்வெளி வாழ்வியல் முறையே சிதறும் என்பதை மங்கோலியர்கள் அனுபவ ரீதியாகப் புரிந்திருந்தனர்.

நாவலில் ஓநாய் கட்டற்ற சுதந்திரத்தின் சின்னமாக முன்வைக்கப்படுகிறது. சென் ஸென் வளர்க்கும் ஓநாய் குட்டி இறுதியில் மனிதக் கட்டுப்பாட்டைத் தகர்த்து சுதந்திரத்தைத் தேர்வு செய்வது—அடக்க முடியாத இயற்கை வலிமைக்கான உவமை.
மங்கோலிய நாடோடி முதியவர் பில்ஜி, புல்வெளி வாழ்வின் ஞானத்தை சென் ஸென்-னுக்குக் கற்றுக் கொடுப்பது நாவலின் முக்கியமான பகுதியாக இருக்கிறது. புல்வெளி அவருக்கு “ஒரு பெரிய உயிர்.” புல் என்பது மிகச் சிதைவான மற்றும் அதிக உயிர்களைத் தாங்கும் உயிரியல் அடித்தளம். மான்கள் புல்லைப் புசித்துப் பெருகுவதையும், ஓநாய்கள் அவற்றை வேட்டையாடி சூழலின் சமநிலையைப் பாதுகாப்பதையும் அவர் விளக்குகிறார்.

புல் மீது இரக்கம் கொள்வதே நாடோடி தர்மத்தின் அடிப்படை என்றும் பில்ஜி உணர்த்துகிறார். ஓநாய்கள் மங்கோலியர்களுக்கு வெறும் குலச்சின்னம் அல்ல; அவை ‘போர்க் கடவுள்கள்’. செங்கிஸ்கானின் வெற்றிகளிலும் ஓநாய்களின் வேட்டைத் தந்திரத்திலிருந்து கற்றுக் கொண்ட வியூகங்களே ஈடுபட்டிருந்தன என ஆசிரியர் கூறுகிறார்.

சென் ஸென் ஒரு ஓநாய்க் குட்டியை வளர்ப்பது, இயற்கையுடனான அவனது பிணைப்பை நிறைவு செய்கிறது. இயற்கையை ஆள முடியாது; அதோடு சேர்ந்து வாழ மட்டுமே முடியும் என்பதை அவன் கற்றுக்கொள்கிறான். குட்டி ஓநாயைத் தானே கொல்ல வேண்டிய சூழல் நாவலின் மிகப் பெரிய சோகக்கட்டமாக மாறுகிறது. ஓநாய்களைக் கொல்லும் மனித அகம்பாவம், இறுதியில் மங்கோலிய மேய்ச்சல் நாகரிகத்தின் அழிவை முன்னறிவிக்கிறது.

நாவலில் வரும் ஓநாய்களின் கூட்டு வேட்டைத் தந்திரங்கள்—மந்தையைச் சிதைத்தல், நில அமைப்பைப் பயன்படுத்தல், சரியான தருணத்துக்காகப் பொறுமையுடன் காத்திருத்தல்—மனிதன் உருவாக்கிய ராணுவ வியூகங்களுக்குச் சமமானவை. குறிப்பாக, மான் சிறுநீர் கழிக்கும் பலவீனத் தருணத்தில் தாக்குதல் நடத்துவது, ஓநாய்களின் துல்லியமான கணக்கீடு மற்றும் உடல்–மன அமைப்பை வெளிப்படுத்துகிறது.

ஒரு இடத்தில், ஓநாய் ஒரு ஆட்டைப் பிடித்து உண்ணும் காட்சியைப் பார்த்து நடுங்குகின்ற பிற ஆடுகளின் மனநிலையில், “நல்லவேளை இன்று நானல்ல” என்ற இயல்பான சுயநலம் வெளிப்படுகிறது. மனிதச் சமூகத்துக்கும் இது பொருந்தாததா?
“மனிதன் பூமியின் அதிபதி அல்ல; அதன் விருந்தினர்.” என்று இந்நாவல் தொடர்ந்து நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.

ஆசிரியரின் சொந்த அனுபவங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டதால், மங்கோலிய மக்களின் பழக்கவழக்கங்கள், வேட்டை முறைகள், தத்துவங்கள் அனைத்துமே உண்மைத்தன்மையுடன் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன.

‘ஓநாய் குலச்சின்னம்’—ஒரு கதையாகப் படிக்கும்போது ரசனை; ஒரு தத்துவமாகப் படிக்கும்போது சிந்தனை; ஒரு சமூக ஆவணமாகப் படிக்கும்போது அதிர்ச்சி.

அ. திருவாசகம்

​தேனி மாவட்டத்தின் எழில் சூழ்ந்த நிலப்பரப்பில், பெரியகுளம் அடுத்துள்ள வடுகபட்டி எனும் பேரூர் இவருக்குப் பிறப்பிடமானது. ​இளம் வயது முதல் தமிழ் மொழியின் மீது தீராத பற்றுக் கொண்டவர். தாவரவியல் பட்டதாரி. இவரது வாசிப்பு சங்க இலக்கியத்தின் செழுமையைத் தொட்டு, நவீன இலக்கியத்தின் வீச்சு வரை ஆழமான ஆர்வத்தோடும் ஈடுபாட்டோடும் பயணிக்கிறது. இவர், இலக்கியத்தின் தொன்மை மரபையும், புதுமையின் போக்குகளையும் கற்றுணர்ந்து, அதில் மிகுந்த பயிற்சி கொண்டவர். ​தற்போது இவர் தமிழ் வளர்க்கும் பணியோடு கூடவே, அரசுத் துறையிலும் பொறுப்புடன் பணியாற்றி வருகிறார்.